Óvissuferš

Life journeyLķf hvers og eins er lķkt og óvissuferš. Viš höfum einhverjar hugmyndir um žaš hvert viš erum aš fara en vitum samt ķ raun ekkert um žaš. Höfum kannski kort ķ höndunum en žaš getur enginn lofaš žvķ hvernig eša hvort feršaįętlunin gengur upp. Viš gętum vaknaš upp į morgun og veriš komin ķ allt annaš landslag en viš reiknušum meš samkvęmt okkar plani. Žaš eru svo margar breytur ķ feršalaginu okkar sem viš höfum enga stjórn į. Viš hefjum feršina ein og endum hana ein en žess į milli feršumst viš meš mörgum öšrum. Sumum lengur, öšrum skemur. Feršafélagarnir okkar móta okkur flestir eitthvaš, sumir mikiš, ašrir minna. Hvert og eitt okkar į sitt einstaka lķf, sķna sérstöku reynslu af žessu feršalagi, žessari óvissuferš sem lķfiš sjįlft er. 

Stór hluti žess sem veldur okkur erfišleikum eša vanlķšan dags daglega er aš viš skiljum ekki annaš fólk. Viš getum aldrei stigiš alveg ķ žeirra spor, lifaš žeirra lķfi eša öšlast žeirra reynslu. Viš getum ekki ętlast til žess aš fólk sem ekki hefur lifaš okkar lķfi skilji okkur til fullnustu, hvašan viš komum og hvert viš erum aš fara. Viš eigum vķst nóg meš aš skilja okkur sjįlf. Hvašan viš komum og hvert viš erum aš fara. Žaš tekur okkur ęvina aš kynnast okkur sjįlfum, įtta okkur į žvķ hvernig viš mótušumst ķ uppvextinum og hvernig viš erum enn aš višhalda įkvešnum mynstrum og móta nż. Atvik sem situr fast ķ minni śr barnęsku getur haft įhrif į žann persónuleika sem viš žekkjum ķ okkur sjįlfum ķ dag. Atburšir lķfsins halda svo įfram aš móta okkur ęvina į enda.

Ég held aš viš eigum žaš flest sameiginlegt aš vera aš reyna aš gera okkar besta. Viš leggjum öll upp meš misgóšan bśnaš ķ óvissuferšina og keyrum um mistorfętt landslag. Sumir keyra nįnast į sléttum, beinum vegi alla leiš, ašrir lenda ķ hverju žvottabrettinu og žverhnķpinu į fętur öšru, jafnvel į illa bśnum bķl. Stundum žurfum viš aš fara yfir hengibrżr og žį skiptir mįli hvort viš keyrum um į Fiat uno eša stórum trukk hvort brśin haldi.

Mig langar til žess aš enda žessa fęrslu į góšum oršum Frank Outlaw:

Gęttu hugsana žinna, žęr verša orš žķn.

Gęttu orša žinna, žau verša geršir žķnar.

Gęttu gerša žinna, žęr verša vani žinn.

Gęttu vana žķns, hann veršur persónuleiki žinn.

Gęttu persónuleika žķns, hann veršur örlög žķn.

 

 


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Athugasemdir

1 identicon

falleg fęrsla mķn kęra vinkona, knśs į žig.

Linda (IP-tala skrįš) 31.3.2012 kl. 00:38

2 identicon

Hugljśfur og jafnframt umhugsunarveršur pistill um tķmans óvissu og ferša-lagiš okkar allra og žó viš séum öll misjöfn og stundum undin og tillitslaus -oftast ómešvitaš- žį eru žaš hin góšu gildi sem bśa ķ pślsandi hjörtum okkar, sem sameinar nįnast allt venjulegt og óbreytt fólk

munum žvķ og gleymum ei, aš žeim svipar jafnt nś -eins og įšur og alltaf- hjörtunum saman ķ pślsandi taktinum, sem viš heyrum öll, žekkjum öll og vitum öll aš er okkur inngróinn -ķ fegurš hjartnanna- og dansinn og višmótiš er okkur kunnuglegt

į götunni, į leišinni,

į grasinu, į heišinni

og mannverurnar meš hjörtu sķn eins og mitt og eins og žitt og meš sólgullin skż aš svķfa įri sķšar enn į nż yfir fjöllin -öll fjöllin aš baki- eru į leišinni, endalausri leišinni ķ pślsandi taktinum sem viš heyrum öll, žekkjum öll og vitum öll aš žannig er leiš okkar endalaust saman ... og stjörnurnar, hvaš haldiši?

Žęr aušvitaš blikka

til okkar og nikka

og fögur hjörtun tikka

ķ ferša-laginu saman.

En samt veit ég ekkert hvar viš erum stödd -į leišinni- ķ pślsandi žróun manns-andans, skv. Hegel, en frummyndir Platós eru örugglega ekki ķ myrkvušum hellum, heldur ķ hjörtum okkar.

Pétur Örn Björnsson (IP-tala skrįš) 31.3.2012 kl. 01:53

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband